Corrie ten Boom (1892โ1983) was een Haarlemse horlogemaakster die met haar familie Joodse mensen en verzetsleden hielp onderduiken tijdens de Duitse bezetting. De familie woonde boven hun horlogewinkel aan de Barteljorisstraat. Vanuit het huis organiseerden zij voedselhulp en onderdak. In een verborgen ruimte achter een muur konden onderduikers zich tijdens huiszoekingen verstoppen.
Op 28 februari 1944 viel de Duitse politie het huis binnen na een tip. De familie Ten Boom werd gearresteerd. De onderduikers in het huis wisten zich verborgen te houden en werden later door verzetsmensen weggehaald. Corrie en haar zus Betsie werden via gevangenissen en kamp Vught naar concentratiekamp Ravensbrรผck gedeporteerd. Hun vader Casper overleed kort na zijn arrestatie. Betsie stierf in Ravensbrรผck in december 1944. Corrie werd later die maand vrijgelaten, naar alle waarschijnlijkheid door een administratieve fout.
Na de oorlog vertelde Corrie over de hulp van haar familie en over haar ervaringen in gevangenschap. Yad Vashem erkende haar in 1967 als Rechtvaardige onder de Volkeren. Die erkenning geldt voor niet-Joden die tijdens de Holocaust met gevaar voor eigen leven Joden hielpen. Haar verhaal is bekend geworden door haar autobiografie De schuilplaats en de gelijknamige film.
De geschiedenis van de familie Ten Boom laat zien hoe onderduikwerk in de praktijk afhing van vertrouwen, onderlinge samenwerking, voedsel, valse papieren en verborgen ruimtes. Hulp aan vervolgde mensen kon leiden tot arrestatie, gevangenschap en de dood. Tegelijk is het belangrijk te onthouden dat de onderduikers zelf de hoofdpersonen waren in hun overleving: helpers konden steun bieden, maar bepaalden niet alle omstandigheden waarin vervolgde mensen leefden.
Rijksdagbrand 1933