De Slag om Midway was een zeeslag tussen Japan en de Verenigde Staten die van 4 tot en met 7 juni 1942 plaatsvond in de Stille Oceaan. Japan wilde het Amerikaanse steunpunt op Midway-atol innemen en de Amerikaanse vloot dwingen tot een beslissende confrontatie. De Verenigde Staten konden de Japanse plannen deels achterhalen doordat marinecryptologen Japanse berichten hadden ontcijferd.
De gevechten werden vooral vanuit vliegdekschepen gevoerd. Amerikaanse vliegtuigen vielen Japanse carriers aan en brachten vier vliegdekschepen tot zinken. Ook de Amerikaanse carrier Yorktown ging verloren. Het verlies van ervaren Japanse piloten, vliegtuigen en vliegdekschepen was moeilijk te herstellen. De Amerikaanse overwinning maakte een einde aan een reeks Japanse offensieven en gaf de Verenigde Staten meer ruimte om zelf aanvallen in de Stille Oceaan te ondernemen.
Midway was geen einde aan de oorlog in de Stille Oceaan, die nog jaren voortduurde. De strijd liet wel zien hoe belangrijk vliegdekschepen en luchtverkenning waren geworden. De vloot kon elkaar treffen zonder dat de schepen elkaar rechtstreeks zagen; piloten en vliegtuigen bepaalden de afstand en het tempo van de gevechten. Informatie speelde eveneens een grote rol: kennis van de vijandelijke plannen hielp de Amerikanen hun schepen op de juiste plaats te concentreren.
De slag maakt duidelijk dat een overwinning op zee afhankelijk was van meer dan wapens. Vliegdekschepen hadden brandstof, vliegtuigen, reserveonderdelen, geschoolde bemanningen en veilige aanvoerroutes nodig. Midway veranderde de strategische balans, maar de uitkomst berustte op een combinatie van inlichtingen, timing en logistieke voorbereiding.