De Valentine was een Britse infanterietank die aan het begin van de Tweede Wereldoorlog werd ontworpen. Het Britse leger verwachtte dat tanks in nauwe samenwerking met infanterie konden oprukken. Daarom kreeg de Valentine relatief dik pantser, terwijl snelheid minder belangrijk was dan bescherming en betrouwbaarheid.
De tank kwam vanaf 1940 in dienst en werd in grote aantallen geproduceerd. Er verschenen meerdere uitvoeringen met aanpassingen aan het kanon, de toren en andere onderdelen. De Valentine werd ingezet in Noord-Afrika en aan het oostfront. Via het Lend-Lease-programma leverde Groot-Brittanniรซ veel exemplaren aan de Sovjet-Unie, waar het voertuig ook in winterse omstandigheden werd gebruikt.
De Valentine was stevig en relatief betrouwbaar, maar de kleine toren beperkte de ruimte voor bemanning en bewapening. Naarmate Duitse tanks en antitankwapens krachtiger werden, kon het Britse voertuig minder goed meekomen. Nieuwe tanks namen geleidelijk een groter deel van het front over. De productie van de Valentine bleef tot 1944 doorgaan, mede doordat het ontwerp geschikt was voor verschillende ondersteunende taken en omdat de geallieerden grote aantallen voertuigen nodig hadden.
De geschiedenis van de Valentine laat zien hoe een tank werd aangepast aan verschillende fronten en gebruikers. Levering aan de Sovjet-Unie vereiste transport over lange zee- en landroutes, technische documentatie, onderdelen en munitie. Achter een tank aan het front stond dus een ingewikkelde logistieke keten. Het voertuig maakt zichtbaar dat de geallieerde oorlogsinspanning bestond uit samenwerking en bevoorrading, naast gevechten zelf.