De Slag om Kreta was een Duitse aanval op het Griekse eiland Kreta in mei 1941. De invasie, met de codenaam Operatie Merkur, begon op 20 mei. Duitse parachutisten en luchtlandingstroepen landden bij vliegvelden en andere strategische punten. Britse, Griekse, Australische en Nieuw-Zeelandse militairen verdedigden het eiland, samen met lokale bewoners.

De aanval was bijzonder omdat Duitsland op grote schaal parachutisten en zweefvliegtuigen inzette om een eiland te veroveren. De eerste landingen waren zwaar omstreden en de Duitse verliezen waren groot. Duitse eenheden wisten uiteindelijk het vliegveld van Maleme in handen te krijgen. Daardoor konden versterkingen en voorraden per vliegtuig worden aangevoerd. De geallieerden moesten zich terugtrekken; een deel van de troepen werd over zee geรซvacueerd.

Kretenzers namen actief deel aan de verdediging en hielpen geallieerde militairen onderduiken of vluchten. De Duitse bezetter reageerde op die steun met represailles tegen dorpen en burgers. De gevolgen van de veldslag gingen daardoor verder dan de gevechten tussen legers.

De zware Duitse verliezen maakten de nazi-leiding terughoudender met grootschalige parachutistenoperaties. Kreta liet zien dat luchtlandingen snel een vliegveld konden veroveren, maar kwetsbaar waren zolang versterkingen niet konden landen. De slag verbond luchttransport, eilandlogistiek en de ervaringen van burgers die onder bezetting met geweld en vergelding te maken kregen.