Geertruida “Truus” Wijsmuller-Meijer (1896–1978) was een Nederlandse hulpverlener en verzetsvrouw. Voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog zette zij zich in om Joodse kinderen en volwassenen die door antisemitisme en vervolging werden bedreigd, naar veiliger gebieden te helpen. Ze werkte samen met andere organisatoren, pleeggezinnen, hulporganisaties en ambtenaren.
Wijsmuller speelde een belangrijke rol bij de Kindertransporten: georganiseerde reizen waarmee Joodse kinderen vanuit Duitsland, Oostenrijk en andere door nazi-Duitsland bedreigde gebieden naar Groot-Brittannië konden vertrekken. In december 1938 hielp ze een groep kinderen via Nederland naar Engeland te brengen. De Nederlandse tussenstop bood soms tijdelijk onderdak, onder meer in het Amsterdamse Burgerweeshuis, voordat de kinderen verder reisden. De transporten brachten kinderen in veiligheid, maar betekenden vaak ook een langdurige scheiding van hun ouders.
De reddingsactie was geen werk van één persoon. Het vervoer en de opvang waren afhankelijk van een netwerk van vrijwilligers, families, organisaties en buitenlandse overheden. Amsterdam Museum schrijft dat Wijsmuller en andere betrokkenen samen bijdroegen aan het redden van meer dan 10.000 Joodse kinderen. Dat aantal hoort daarom bij de gezamenlijke inspanning, niet uitsluitend bij haar individuele handelen.
Na de oorlog bleef Wijsmuller zich inzetten voor kinderen en hulpverlening. Haar verhaal laat zien hoe vasthoudend optreden en internationale samenwerking praktische mogelijkheden konden scheppen om vervolgde mensen te laten ontsnappen aan nazi-vervolging.
Rijksdagbrand 1933