De Nationale Dodenherdenking vindt ieder jaar op 4 mei plaats. Om 20.00 uur houden mensen in Nederland twee minuten stilte voor burgers en militairen die zijn omgekomen of vermoord. De herdenking staat in het bijzonder in het teken van de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog, maar omvat ook slachtoffers van de koloniale oorlog in Indonesiรซ, oorlogssituaties en vredesmissies daarna.
De vorm van de herdenking veranderde in de jaren na 1945. Aanvankelijk lag de nadruk vooral op de Nederlandse slachtoffers van de oorlog. In de loop van de tijd werd de herdenking breder en kreeg zij een vaste nationale organisatie. Op de Dam in Amsterdam is de centrale plechtigheid, maar in steden, dorpen, musea en bij oorlogsgraven vinden lokale herdenkingen plaats.
De stilte maakt ruimte voor uiteenlopende herinneringen: aan vervolging, bombardementen, verzet, gevangenschap, onderduik en militaire inzet. Ook families die na de oorlog met verlies en trauma leefden, maken deel uit van die geschiedenis. Voor een oorlogsmuseum is herdenken verbonden met kennis: monumenten en verhalen helpen uitleggen wat er gebeurde en waarom vrijheid en rechtsbescherming niet vanzelfsprekend zijn. De jaarlijkse herdenking vraagt daarom niet alleen aandacht voor het verleden, maar ook voor de manier waarop oorlogsslachtoffers vandaag worden herinnerd.