Sachsenhausen was een concentratiekamp bij Oranienburg, ten noorden van Berlijn. De SS richtte het kamp in 1936 op en gebruikte het aanvankelijk vooral voor politieke tegenstanders van het naziregime. In de loop van de oorlog werden ook Joden, Roma en Sinti, Jehovaโs getuigen, homoseksuele mannen, krijgsgevangenen en mensen uit bezette gebieden opgesloten.
Meer dan 200.000 mensen werden tussen 1936 en 1945 in Sachsenhausen gevangengezet. Gevangenen werden mishandeld, ondervoed en gedwongen te werken. Zij moesten onder meer in steenfabrieken en voor de Duitse oorlogsindustrie arbeid verrichten. Tienduizenden stierven door geweld, ziekte, uitputting en executies. In 1945 dwong de SS duizenden gevangenen op dodenmarsen toen het Rode Leger naderde.
Sachsenhausen was ook een belangrijk opleidings- en bestuurscentrum binnen het SS-kampsysteem. De inrichting en gebouwen beรฏnvloedden de organisatie van andere kampen. Na de oorlog werd de plek gebruikt als Sovjet-speciaal kamp; tegenwoordig is er een gedenkplaats en museum. De geschiedenis vraagt om aandacht voor de verschillende groepen gevangenen en voor de manier waarop dwangarbeid, terreur en systematische moord het kamp bepaalden. Namen, documenten en persoonlijke getuigenissen helpen de slachtoffers individueel te herdenken.
Rijksdagbrand 1933