Fall Rot, Duits voor ‘Geval Rood’, was de codenaam voor de tweede fase van de Duitse aanval op Frankrijk in 1940. Nadat Fall Gelb de geallieerde legers in België en Noord-Frankrijk had omsingeld, begon op 5 juni Fall Rot. Duitse troepen staken de Somme en de Aisne over en vielen de nieuwe Franse verdedigingslinies aan.

De Franse strijdkrachten waren verzwakt door de verliezen en de snelle nederlaag in het noorden. Toch boden Franse eenheden op verschillende plaatsen weerstand. De Duitse opmars werd ondersteund door tanks, gemotoriseerde troepen en de Luftwaffe. Door de combinatie van snelheid en luchtoverwicht konden Duitse eenheden op meerdere plekken door de linies breken. Miljoenen burgers sloegen op de vlucht, waardoor wegen en spoorlijnen overbelast raakten. De vluchtelingenstroom maakte de militaire en humanitaire ontwrichting van de campagne zichtbaar.

Parijs werd op 14 juni bezet. De Franse regering vroeg om een wapenstilstand, die op 22 juni werd ondertekend en enkele dagen later van kracht werd. Frankrijk werd verdeeld in een bezette zone en een zone die aanvankelijk door het Vichy-regime werd bestuurd. Fall Rot maakte duidelijk dat een nederlaag niet alleen aan het front werd beslist: ook bestuur, communicatie, transport en het lot van burgers veranderden in korte tijd ingrijpend.