Trouw verscheen vanaf 1943 als illegale krant in bezet Nederland. Het blad had een gereformeerde signatuur en werd opgericht door een groep orthodox-protestantse verzetsmensen; Trouw-medewerkers hadden contacten met de Landelijke Organisatie voor Hulp aan Onderduikers (LO). De krant bracht nieuws dat de Duitse censuur uit de legale pers hield en gaf commentaar op de bezetting. Daarmee bood Trouw lezers informatie en een stem die buiten de gecontroleerde media stond.
Het maken en verspreiden van een verzetskrant was gevaarlijk. Kopij moest worden geschreven en gedrukt op adressen die geheim moesten blijven. Exemplaren werden vaak via vaste contacten doorgegeven, soms van hand tot hand. Drukkerijen, bezorgers en lezers liepen risico op arrestatie. De Duitse autoriteiten traden hard op tegen illegale pers. In 1944 werden onder anderen Trouw-medewerkers gearresteerd; ondanks druk van de bezetter besloot de krant door te gaan. Dat besluit kostte verschillende betrokkenen het leven.
Trouw was een van de vele illegale kranten die in Nederland circuleerden. De krant combineerde nieuwsvoorziening met morele en politieke duiding, maar was ook onderdeel van een netwerk van verzet en hulp aan onderduikers. Oude nummers zijn voor historici bronnen over wat verzetsmensen wilden vertellen en hoe zij lezers probeerden te bereiken. Tegelijk moet een krant worden gelezen als een bron met een eigen perspectief en omstandigheden van censuur en gevaar.
Rijksdagbrand 1933