Een Stuka was een Duits duikbommenwerper, vooral bekend als de Junkers Ju 87. โStukaโ is een verkorting van Sturzkampfflugzeug, het Duitse woord voor duikbommenwerper. Het toestel was ontworpen om vanuit een steile duik bommen op een doel af te werpen. Sommige vroege uitvoeringen hadden sirenes aan de wielpoten. Het gierende geluid tijdens een duik was bedoeld om tegenstanders te intimideren en werd later een herkenbaar onderdeel van de Duitse propaganda.
De Luftwaffe zette Stukaโs in tijdens de veldtochten in Polen en West-Europa. Zij vielen bruggen, artillerieposities, schepen en troepen aan en ondersteunden Duitse grondtroepen. Bij goed weer en weinig vijandelijke jachtvliegtuigen kon een duikaanval nauwkeurig zijn. Maar de Stuka was langzaam en kwetsbaar. Tijdens de Battle of Britain konden Britse jachtvliegtuigen het toestel geregeld aanvallen, waardoor Duitse verliezen opliepen. De Luftwaffe moest de inzet in zwaar verdedigd luchtruim beperken.
Later in de oorlog kregen sommige Stuka-varianten andere taken. Een versie met kanonnen onder de vleugels werd gebruikt om tanks te bestrijden aan het oostfront. Het vliegtuig kon ook tegen schepen worden ingezet. Zulke aanpassingen laten zien hoe legers bestaand materieel probeerden te gebruiken wanneer de omstandigheden veranderden. De effectiviteit bleef afhankelijk van ervaren piloten, brandstof, vliegvelden en bescherming door andere vliegtuigen.
De Stuka werd een symbool van de snelle Duitse campagnes in de eerste oorlogsjaren, maar het toestel kon een veldtocht niet alleen winnen. Zijn aanvallen veroorzaakten schade en slachtoffers op de grond en vergrootten de angst van militairen en burgers. Het verhaal van de Stuka verbindt luchtmacht met propaganda, techniek en de directe gevolgen van bombardementen.
Supermarine Seafire