De Lockheed P-38 Lightning was een Amerikaanse jager met twee motoren en een kenmerkende dubbele staartbalk. De cockpit zat in een gondel tussen de motoren. Het ontwerp gaf de P-38 een groot vliegbereik en ruimte voor zware bewapening. Het toestel kwam vanaf 1941 in dienst bij de Amerikaanse luchtmacht en werd ingezet in zowel Europa als de Stille Oceaan.
In Europa escorteerden P-38’s bommenwerpers en vielen zij doelen op de grond aan. Hun lange bereik was nuttig boven uitgestrekte gebieden, maar de vroege uitvoeringen hadden in koude omstandigheden problemen met motorprestaties en ijsvorming. In de Stille Oceaan kon het toestel zijn bereik gebruiken bij lange missies. In april 1943 onderschepten Amerikaanse P-38-piloten een vliegtuig met de Japanse admiraal Isoroku Yamamoto, die de aanval op Pearl Harbor had helpen plannen.
De Lightning werd ook aangepast voor fotoverkenning, waarbij toestellen camera’s meenamen in plaats van een deel van hun wapens. Zijn veelzijdigheid maakte het bruikbaar voor verschillende taken, maar de inzet vereiste veel onderhoud en technische ondersteuning. De geschiedenis van de P-38 laat zien hoe een ontwerp met groot bereik geallieerde luchtoperaties mogelijk maakte over oceanen en continenten.
Grumman F6F Hellcat