Douglas MacArthur was een Amerikaanse generaal die tijdens de Tweede Wereldoorlog een belangrijke rol speelde in de strijd in de Stille Oceaan. Voor de Japanse aanval op Pearl Harbor was hij commandant van de Amerikaanse strijdkrachten in de Filipijnen. In 1942, toen Japan de Filipijnen veroverde, kreeg hij van president Franklin Roosevelt opdracht het land te verlaten. MacArthur vertrok naar Australiรซ en beloofde later terug te keren.
Vanuit Australiรซ leidde MacArthur de geallieerde campagne in het zuidwesten van de Stille Oceaan. Zijn troepen heroverden gebieden via Nieuw-Guinea en de Filipijnen. De geallieerden gebruikten amfibische landingen, vliegtuigen en bevoorradingsroutes om Japanse bases te isoleren en verder op te rukken. In 1944 keerden Amerikaanse troepen terug naar de Filipijnen. De strijd om eilanden en havens ging gepaard met zware verliezen aan beide kanten en grote gevolgen voor burgers in de bezette gebieden.
Na de Japanse overgave in 1945 werd MacArthur opperbevelhebber van de geallieerde bezetting van Japan. Hij hield toezicht op de ontwapening en de naoorlogse hervormingen. Op 2 september 1945 vertegenwoordigde hij de geallieerden bij de formele ondertekening van de Japanse capitulatie aan boord van het slagschip USS Missouri. Hij bleef na de oorlog een invloedrijke en soms omstreden publieke figuur.
MacArthurโs oorlogsgeschiedenis laat zien hoe de geallieerde strijd in de Stille Oceaan afhing van eilanden, zeevaartroutes, landingen en luchtmacht. Zijn strategie van het omzeilen van sommige Japanse bases maakte het mogelijk de opmars te versnellen, maar liet geรฏsoleerde garnizoenen achter. Voor de bevolking betekende de campagne vaak bezetting, gedwongen verplaatsing, bombardementen en langdurige onzekerheid.