De stad Groningen werd in april 1945 bevrijd tijdens de opmars van Canadese troepen door Noord-Nederland. Canadese eenheden bereikten de stad in de tweede week van april. Duitse militairen en Nederlandse collaborateurs boden weerstand, waardoor de bevrijding uitliep op dagen van zware straatgevechten.
De gevechten begonnen op 13 april en duurden tot 16 april. Canadese soldaten trokken door de stad en moesten Duitse posities in gebouwen, straten en rond bruggen uitschakelen. De Duitsers gebruikten onder meer de Grote Markt en omliggende gebouwen als verdedigingspunten. Artillerie en branden veroorzaakten grote schade aan het centrum. Burgers moesten schuilen en probeerden tegelijk gewonden te helpen en contact met familie te houden.
De bevrijding kostte levens onder militairen en burgers en liet delen van de stad verwoest achter. Toch betekende het einde van de gevechten voor inwoners dat de Duitse bezetting voorbij was. De Duitse troepen trokken zich terug uit de stad, terwijl in andere delen van Nederland de strijd nog doorging. De geallieerden konden nu verder oprukken richting de Waddenkust en de Duitse troepen in het noorden isoleren.
Groningen laat zien dat bevrijding soms een stedelijke veldslag betekende, met burgers midden in de strijd. Wegen, bruggen en belangrijke gebouwen waren militair van belang, maar vormden ook de leefomgeving van duizenden inwoners. Na de gevechten volgde de taak om puin te ruimen, voorzieningen te herstellen en het openbare leven opnieuw op te bouwen.