De razzia van Putten was een Duitse vergeldingsactie op 1 en 2 oktober 1944. De aanleiding was een aanval door leden van het verzet op een Duitse auto bij de Oldenallersebrug, in de nacht van 30 september op 1 oktober. Een Duitse officier raakte daarbij dodelijk gewond. De bezetter reageerde met een grootschalige strafexpeditie tegen de plaatselijke bevolking.
Duitse troepen omsingelden Putten. Vrouwen en kinderen werden naar de Oude Kerk gedreven; mannen werden apart opgesloten en ondervraagd. Huizen werden in brand gestoken. In totaal werden 659 mannen weggevoerd, eerst naar Kamp Amersfoort en vervolgens naar concentratiekampen, vooral Neuengamme. Slechts een klein deel keerde terug: 552 van de gedeporteerde mannen kwamen om.
De gebeurtenis staat bekend als een van de zwaarste Duitse represailleacties in Nederland. De gevolgen waren niet alleen zichtbaar in het grote verlies aan mensenlevens, maar ook in gezinnen die hun vaders, zonen en broers moesten missen en in een dorp waarvan veel woningen waren verwoest. Nabestaanden en inwoners bleven de slachtoffers herdenken.
De razzia wordt jaarlijks herdacht in Putten. Het monument De Vrouw van Putten en het herdenkingshof verwijzen naar het verdriet van de achterblijvers. De geschiedenis maakt duidelijk hoe een bezettingsmacht een verzetsdaad gebruikte als aanleiding om burgers collectief te straffen.
Rijksdagbrand 1933