Neuengamme was een concentratiekamp bij Hamburg dat in 1938 werd ingericht. Het begon als buitenkamp van Sachsenhausen en werd later een zelfstandig kamp met tientallen subkampen. De SS zette gevangenen in voor dwangarbeid, onder meer in steenfabrieken, bij het graven en verbreden van kanalen en voor de Duitse oorlogsindustrie.
De gevangenen kwamen uit verschillende landen en groepen: verzetsmensen, Joden, Sovjetkrijgsgevangenen en mensen die om politieke of racistische redenen waren vervolgd. De omstandigheden waren gewelddadig en uitputtend. Ondervoeding, ziekte, mishandeling en gevaarlijk werk kostten tienduizenden mensen het leven. Tegen het einde van 1944 zaten tienduizenden gevangenen in het hoofdkamp en de subkampen.
Toen de geallieerden naderden, evacueerde de SS in april 1945 duizenden gevangenen op dodenmarsen. Veel mensen stierven onderweg of in transporten. De plek werd na de oorlog lange tijd voor andere doeleinden gebruikt voordat er een uitgebreide gedenkplaats en museum kwam. Neuengamme laat zien hoe concentratiekampen waren verbonden met de economie en infrastructuur van het naziregime: gevangenen werden niet alleen opgesloten, maar ook uitgebuit als dwangarbeiders.
Rijksdagbrand 1933