De Enigma was een elektromechanische codeermachine die Duitse strijdkrachten gebruikten om berichten te versleutelen. De machine zette letters om via draaiende rotors en elektrische verbindingen. Door de instelling van de rotors en het stekkerbord kon dezelfde letter op verschillende manieren worden versleuteld. Duitse eenheden veranderden de instellingen volgens geheime sleutelprocedures, waardoor geallieerden het berichtenverkeer niet eenvoudig konden lezen.

Poolse wiskundigen slaagden er al vóór de oorlog in belangrijke delen van de Enigma-codering te analyseren. In juli 1939, vóór de Duitse inval in Polen, deelden Poolse cryptologen hun kennis over Enigma en hun technische hulpmiddelen met Britse en Franse bondgenoten. In Bletchley Park bouwden Britse teams daarop voort. Met behulp van wiskundig onderzoek, inlichtingen en elektromechanische hulpmiddelen zoals de Bombe konden zij delen van het Duitse berichtenverkeer ontcijferen. Niet alle berichten waren voortdurend leesbaar: succes hing af van de sleutel, het type machine en fouten in het gebruik.

De ontcijferde berichten leverden geallieerde inlichtingen op over onder meer militaire plannen en onderzeebootoperaties. Dat hielp besluitvorming, maar betekende niet dat elke code of elk bericht werd gebroken. De geschiedenis van Enigma is daarom ook een verhaal van internationale samenwerking en geheimhouding. Het langdurig verborgen houden van het codebreekwerk beïnvloedde hoe de bijdrage van Poolse, Britse en andere cryptologen na de oorlog werd erkend.