Het Bloedbad van Katyn verwijst naar de executie van ongeveer 22.000 Poolse burgers door de Sovjet-NKVD in het voorjaar van 1940. De slachtoffers waren onder anderen Poolse officieren, politieagenten, ambtenaren en intellectuelen die na de Sovjetinval in Oost-Polen gevangen waren genomen. Een groot deel van de gevangenen uit het kamp Kozelsk werd vermoord in het Katynwoud bij Smolensk; andere executies vonden plaats op verschillende locaties.
De moorden volgden op een besluit van de Sovjetleiding in maart 1940. In april 1943 vonden Duitse troepen massagraven in Katyn en gebruikten de ontdekking voor propaganda tegen de Sovjet-Unie. De Sovjetregering ontkende jarenlang verantwoordelijkheid en gaf Duitsland de schuld. Pas in 1990 erkende de Sovjet-Unie dat de NKVD de executies had uitgevoerd.
Katyn was zowel een massamoord als een langdurige strijd om waarheid en herinnering. Veel Poolse families verloren hun mannelijke familieleden en wisten lange tijd niet wat er was gebeurd. De slachtoffers waren niet alleen militairen, maar ook leden van de Poolse bestuurlijke en maatschappelijke elite. Archieven en forensisch onderzoek hebben de toedracht verder vastgesteld. De geschiedenis laat zien hoe oorlogsmisdaden na het geweld zelf nog decennia door politieke ontkenning en censuur kunnen worden verlengd.
Rijksdagbrand 1933