Claus von Stauffenberg was een Duitse legerofficier die een centrale rol speelde in de aanslag op Adolf Hitler van 20 juli 1944. Stauffenberg diende in de Wehrmacht en raakte in Noord-Afrika zwaar gewond. Hij verloor een oog, zijn rechterhand en twee vingers van zijn linkerhand. Na terugkeer in Duitsland werkte hij bij het opperbevel van het leger.
Stauffenberg en andere militaire en civiele tegenstanders van Hitler wilden het regime omverwerpen en de oorlog beรซindigen. Op 20 juli plaatste hij een bom in een aktetas tijdens een bijeenkomst op Hitlers hoofdkwartier, de Wolfsschanze. De bom ontplofte, maar Hitler overleefde. Stauffenberg vloog terug naar Berlijn, waar medestanders Operatie Valkyrie probeerden uit te voeren om de macht over te nemen.
Toen duidelijk werd dat Hitler nog leefde, stortte de staatsgreeppoging in. Stauffenberg en enkele medesamenzweerders werden diezelfde nacht in de binnenplaats van het Bendlerblock geรซxecuteerd. Daarna arresteerde en berechtte het regime honderden vermeende betrokkenen; velen werden ter dood veroordeeld. De motieven binnen de verzetsgroep liepen uiteen, van verzet tegen de misdaden van het regime tot de wens een Duitse nederlaag af te wenden.
Stauffenberg is een bekend symbool van het Duitse militaire verzet, maar hij was onderdeel van een bredere samenzwering en handelde niet alleen. Zijn verhaal laat zien dat ook binnen de Wehrmacht mensen tegen Hitler in opstand kwamen, terwijl het regime tegelijk met harde repressie reageerde op iedere poging de macht te breken.