Codetaal werd tijdens de Tweede Wereldoorlog gebruikt om berichten te verbergen voor de bezetter. Verzetsgroepen moesten voorkomen dat Duitse diensten hun plannen, adressen, routes of informatie over geallieerde troepen onderschepten. Een boodschap kon worden versleuteld met een afgesproken sleutel, maar soms bestond de code uit een gewone zin met een verborgen betekenis die alleen de ontvanger kende.
Radio speelde een belangrijke rol. De Nederlandse regering in Londen zond via Radio Oranje berichten naar bezet Nederland. Ook geheime zenders en verzetsgroepen konden codeberichten gebruiken voor bijvoorbeeld wapendroppings, geheime ontmoetingen of waarschuwingen. Een ogenschijnlijk onschuldige boodschap kon aangeven dat een dropping wel of niet doorging. Koeriers, afgesproken zendtijden en wisselende codes hielpen het risico van ontdekking te beperken.
Codetaal was niet onfeilbaar. Een onderschept bericht kon mensen verraden, en verkeerde interpretatie kon een operatie in gevaar brengen. Daarom waren afspraken over de betekenis, timing en bevestiging van berichten van groot belang. Het gebruik ervan laat zien dat verzet afhankelijk was van communicatie en logistiek, niet alleen van wapens. Het verbindt kleine geheime handelingen met de bredere geallieerde oorlogsinspanning en laat zien hoe mensen onder censuur manieren zochten om informatie te delen.
Rijksdagbrand 1933