De Conferentie van Teheran was een bijeenkomst van de leiders van de Verenigde Staten, Groot-Brittanniรซ en de Sovjet-Unie van 28 november tot 1 december 1943. President Franklin D. Roosevelt, premier Winston Churchill en Sovjetleider Jozef Stalin ontmoetten elkaar in Teheran, de hoofdstad van Iran. Het was hun eerste gezamenlijke topoverleg tijdens de oorlog.

Een belangrijk onderwerp was de opening van een westelijk front tegen Duitsland. De Britse en Amerikaanse leiders bevestigden dat zij een invasie van Noord-Frankrijk voorbereidden, later bekend als Operatie Overlord. De aanval zou samengaan met een grote Sovjetopmars vanuit het oosten, zodat Duitsland aan twee kanten onder druk kwam te staan. De conferentie behandelde ook militaire samenwerking, de rol van Turkije en de situatie in het naoorlogse Europa.

De leiders verschilden over de beste strategie en over de toekomst van landen die door Duitsland waren bezet. De besprekingen maakten duidelijk dat de geallieerden militair moesten samenwerken, ook al hadden zij uiteenlopende politieke doelen. De Sovjet-Unie wilde dat de westelijke geallieerden snel een tweede front openden; Groot-Brittanniรซ en de Verenigde Staten wilden de invasie zorgvuldig voorbereiden.

Operatie Overlord begon uiteindelijk op 6 juni 1944 met de geallieerde landingen in Normandiรซ. De conferentie van Teheran was een belangrijk moment in de afstemming van de geallieerde oorlogsstrategie, maar loste hun meningsverschillen over naoorlogse grenzen en invloedssferen niet op.