De Einsatzgruppen waren mobiele moordeenheden van de Duitse Sicherheitspolizei en Sicherheitsdienst, die het Duitse leger volgden tijdens de invasie van Polen en vooral de Sovjet-Unie. Vanaf 1941 voerden zij systematische massa-executies uit in bezette gebieden. Hun belangrijkste doelwitten waren Joden, maar zij vermoordden ook Roma, communisten, bestuurders en andere mensen die als vijand van het nazi-regime werden bestempeld.
De eenheden verzamelden slachtoffers, brachten hen naar afgelegen locaties en schoten hen neer bij massagraven. Lokale politie- en hulptroepen werden soms bij de acties betrokken. Babi Jar bij Kyiv werd een van de bekendste moordlocaties: in september 1941 werden daar in twee dagen tienduizenden Joden vermoord. De massaschietpartijen vormden een centraal onderdeel van de Holocaust en vonden plaats naast vervolging in gettoโs en moord in vernietigingskampen.
Het begrip โmobiele killing unitsโ benadrukt dat de genocide niet uitsluitend in kampen plaatsvond. De Einsatzgruppen trokken met de frontlinie mee en maakten massamoord mogelijk in dorpen en steden in Oost-Europa. Na de oorlog werden leden van de eenheden vervolgd in Neurenberg. Hun dossiers en getuigenissen tonen hoe bureaucratie, politie en militaire verovering samenwerkten bij genocide.
Rijksdagbrand 1933