Operatie Citadel was het Duitse offensief bij Koersk in de zomer van 1943. De Duitse legerleiding wilde de grote Sovjet-uitstulping in de frontlinie, de Koersk-salient, vanuit het noorden en zuiden aanvallen en omsingelen. Daarmee hoopte Duitsland Sovjetlegers te vernietigen voordat zij nieuwe offensieven konden uitvoeren.
De aanval begon op 5 juli 1943. De Sovjets verwachtten een aanval en hadden meerdere verdedigingslinies aangelegd met mijnenvelden, antitankgeschut, loopgraven en reserves. Duitse tanks en infanterie boekten op sommige plaatsen terreinwinst, maar stuitten op sterke weerstand. Gevechten rond Prochorovka werden later bekend als een grote tankslag, al bestond de Slag om Koersk uit veel meer dan รฉรฉn confrontatie.
Na dagen van zware verliezen staakten de Duitsers het offensief. Het Rode Leger nam vervolgens het initiatief en lanceerde tegenaanvallen die Duitse troepen verder naar het westen terugdrongen. De slag kostte aan beide kanten veel mensenlevens en materieel. Duitse verliezen waren moeilijk te vervangen, terwijl de Sovjet-Unie in staat was nieuwe troepen en tanks naar het front te brengen.
Operatie Citadel laat zien hoe informatie en voorbereiding een rol speelden in een grote veldslag. Sovjetverdedigers gebruikten tijd om linies aan te leggen en materieel te verdelen, terwijl de Duitse aanval afhankelijk was van tanks, brandstof, munitie en herstelcapaciteit. Het mislukken van het offensief betekende dat Duitsland aan het oostfront steeds vaker op terugtocht moest vechten.