Een Schnellboot was een Duitse snelle aanvalsboot uit de Tweede Wereldoorlog. De Duitse marine noemde de boten ook S-Boote; de geallieerden duidden ze doorgaans aan als E-boats. Het waren grotere en zeewaardigere vaartuigen dan kleine motor-torpedoboten. Ze konden snel varen en waren bewapend met torpedoโs, kanonnen en machinegeweren. Sommige boten werden ook gebruikt om mijnen te leggen.
Schnellboote opereerden vooral in kustwateren, zoals de Noordzee en het Kanaal, maar ook in andere zeegebieden. Vanuit bases langs de bezette Europese kust konden ze โs nachts geallieerde konvooien, transportschepen en landingsvaartuigen aanvallen. Hun snelheid maakte het mogelijk om snel toe te slaan en zich terug te trekken, al bleven ze kwetsbaar voor escorteschepen, vliegtuigen en slecht weer.
De boten opereerden vaak in flottieljes. Ze voerden patrouilles uit, vielen scheepvaart aan en probeerden geallieerde kustoperaties te verstoren. Bij de voorbereiding op D-Day vormden Duitse snelle boten een van de maritieme bedreigingen waarmee de geallieerde vloot rekening hield.
Een Schnellboot was geen onderzeeboot en ook geen groot oorlogsschip: het was een snelle kustaanvaller. De inzet ervan laat zien hoe kleine, wendbare vaartuigen een rol speelden in de strijd om kustwateren en bevoorradingsroutes.