Sobibor was een Duits nazistisch vernietigingskamp in het door Duitsland bezette Polen. Het kamp werd in 1942 gebouwd als onderdeel van Aktion Reinhard, het plan om Joden uit het Generalgouvernement systematisch te vermoorden. De ligging bij een spoorlijn maakte het mogelijk deportatietreinen naar het afgelegen kamp te laten rijden. Vanuit Nederland vertrokken ook treinen met Joodse gevangenen uit kamp Westerbork naar Sobibor.
Bij aankomst kregen de gedeporteerden te horen dat zij zouden worden onderzocht of naar werk zouden gaan. In werkelijkheid werden bijna alle mensen direct naar gaskamers geleid en vermoord. Een kleine groep gevangenen werd geselecteerd voor dwangarbeid, onder meer het sorteren van bezittingen en het onderhouden van het kamp. Het merendeel van de slachtoffers waren Joden uit Polen en andere bezette landen. Historici schatten dat in Sobibor ten minste 167.000 mensen zijn vermoord.
Op 14 oktober 1943 kwamen Joodse gevangenen in opstand. Onder leiding van onder anderen Leon Feldhendler en de Sovjet-krijgsgevangene Alexander Pechersky doodden zij meerdere SSโers en bewakers. Bijna driehonderd gevangenen wisten uit het kamp te ontsnappen, al overleefden slechts ongeveer vijftig van hen de oorlog. Na de opstand ontmantelden de Duitsers het kamp en probeerden zij de sporen van de massamoord uit te wissen.
Sobibor laat zien hoe deportatie per trein deel uitmaakte van een georganiseerd systeem van vernietiging. Tegelijk vertelt de opstand over de moed en samenwerking van gevangenen die onder vrijwel onmogelijke omstandigheden verzet pleegden. Vanuit Westerbork werden Nederlandse Joden naar Sobibor gedeporteerd; hun namen en transportgeschiedenis verbinden de genocide aan de bezetting in Nederland en aan de levens van mensen die hier werden opgepakt.
Rijksdagbrand 1933