De PPSh-41 was een Sovjet-machinepistool dat tijdens de Tweede Wereldoorlog op grote schaal werd gebruikt. De afkorting staat voor Pistolet-Pulemyot Shpagina model 1941, genoemd naar ontwerper Georgi Shpagin. Het wapen werd ontwikkeld toen de Sovjet-Unie snel grote aantallen wapens nodig had om haar leger na de Duitse invasie van 1941 opnieuw uit te rusten.
De PPSh-41 vuurde pistoolmunitie af en was vooral geschikt voor gevechten op korte afstand. Hij kon worden voorzien van een grote trommelmagazijn of een eenvoudiger gebogen magazijn. Het wapen werd ontworpen met onderdelen die relatief snel en in grote aantallen konden worden gemaakt. Daardoor konden Sovjet-fabrieken de productie opvoeren, ook toen veel industrie naar het oosten werd verplaatst om buiten het bereik van de Duitse opmars te komen.
Soldaten gebruikten de PPSh vooral in situaties waar snel vuur op korte afstand nuttig was, zoals stedelijke gevechten en aanvallen op loopgraven. De hoge vuursnelheid betekende ook dat munitie snel opraakte. Een soldaat moest daarom extra magazijnen meenemen en zorgvuldig omgaan met zijn voorraad. In een gevecht tussen gebouwen kon de draagbaarheid van het wapen een voordeel zijn, maar de uitkomst hing af van training, dekking en samenwerking met de rest van de eenheid.
De PPSh-41 laat zien hoe massaproductie en ontwerpkeuzes de oorlog beรฏnvloedden. Een wapen kon effectief zijn doordat het in grote aantallen beschikbaar kwam, niet alleen doordat het technisch geavanceerd was. Voor de infanterist bleef het echter deel van een groter geheel: munitie, bevoorrading, onderhoud en de omstandigheden van het gevecht bepaalden hoe bruikbaar het wapen werkelijk was.
Mauser C96