De Grumman F4F Wildcat was een Amerikaans jachtvliegtuig dat vanaf vliegdekschepen opereerde. Het toestel was in gebruik toen de Verenigde Staten in december 1941 aan de oorlog deelnamen. In de eerste jaren van de oorlog was de Wildcat een belangrijk vliegtuig voor de Amerikaanse marine en het marinierskorps in de Stille Oceaan. Ook de Britse Royal Navy gebruikte exportversies onder de naam Martlet.
De Japanse Mitsubishi Zero kon in sommige omstandigheden beter manoeuvreren dan de Wildcat. Amerikaanse piloten ontwikkelden daarom tactieken die gebruikmaakten van hoogte, snelheid, onderlinge dekking en de stevigheid van het toestel. De Wildcat had bepantsering en zelfdichtende brandstoftanks, wat de kans op overleving bij treffers kon vergroten. Tijdens de Slag om Guadalcanal speelden Wildcats vanaf vliegdekschepen en geรฏmproviseerde vliegvelden een rol in de verdediging van de geallieerde posities.
Vanaf 1943 werd de Wildcat geleidelijk vervangen door de grotere Grumman F6F Hellcat op Amerikaanse vliegdekschepen, maar het type bleef in dienst en werd ook door andere geallieerden gebruikt. De geschiedenis van de F4F laat zien dat luchtgevechten niet alleen draaiden om snelheid of wendbaarheid. Tactiek, opleiding, bepantsering, brandstof en de mogelijkheid om vliegtuigen vanaf zee te onderhouden waren minstens zo belangrijk.
Grumman F6F Hellcat