De Grumman F6F Hellcat was een Amerikaans jachtvliegtuig dat vanaf vliegdekschepen opereerde. Het toestel kwam in 1943 in dienst en was ontworpen om de Japanse Zero in de lucht boven de Stille Oceaan te bestrijden. De Hellcat had een krachtige motor, stevige bepantsering en brandstoftanks die minder snel vlam vatten na een treffer. Het ontwerp was gericht op betrouwbaarheid en op prestaties in de omstandigheden van vliegdekschepen.
Hellcats speelden een grote rol bij Amerikaanse operaties in de Stille Oceaan, waaronder de verdediging van vliegdekschepen en aanvallen op Japanse lucht- en zeestrijdkrachten. De grote productieaantallen maakten het mogelijk verliezen aan vliegtuigen op te vangen en nieuwe squadrons uit te rusten. Piloten konden bij hun aanvallen gebruikmaken van radarwaarschuwingen, vliegbesturing vanaf schepen en de steun van andere toestellen. De Hellcat werd ook ingezet voor aanvallen op doelen op land en zee.
De F6F verving op veel vliegdekschepen de oudere Wildcat, maar beide typen dienden nog enige tijd naast elkaar. De Hellcat laat zien hoe ontwerp en industrie samenwerkten: vliegtuigfabrieken produceerden op grote schaal, terwijl vliegdekschepen de toestellen, piloten, monteurs, brandstof en munitie naar het front brachten. De effectiviteit van een jager hing dus ook af van het hele systeem dat haar inzet mogelijk maakte.
Lockheed P-38 Lightning