Battle of the Bulge

De Battle of the Bulge, in het Nederlands bekend als de Slag om de Ardennen, was het laatste grote Duitse tegenoffensief aan het westelijk front, uitgevoerd van 16 december 1944 tot 25 januari 1945. Het was de grootste en bloedigste veldslag waarbij het Amerikaanse leger tijdens de Tweede Wereldoorlog betrokken was, en een van de meest dramatische wendingen in de eindfase van de oorlog in West-Europa.
Het offensief werd persoonlijk bevolen door Adolf Hitler en was bedoeld om de geallieerde opmars te stoppen door een doorbraak te forceren door de Ardennen in België en Luxemburg, richting de strategisch cruciale haven van Antwerpen. Als de Duitsers erin zouden slagen de haven te heroveren, zouden de geallieerde bevoorradingslijnen worden doorgesneden en zou een groot deel van de geallieerde troepen worden omsingeld. Hitler hoopte daarmee een gunstige onderhandelingspositie te creëren aan het westfront.
De aanval verraste de geallieerden volledig. In de eerste dagen slaagden de Duitsers erin een diepe uitstulping, de zogenoemde „bulge”, in de geallieerde linies te slaan. Amerikaanse eenheden werden omsingeld of teruggedrongen, en in het verwarring zaaiende begin van de aanval werd de situatie kritiek. De omsingelde Amerikaanse troepen in Bastogne, aangevoerd door de 101st Airborne Division, weigerden zich over te geven ondanks zware druk en een beroemde Duitse capitulatie-eis die door de Amerikaanse generaal McAuliffe werd beantwoord met één woord: „Nuts.”
Het offensief had directe gevolgen voor Nederland. De gevechten in de Ardennen trokken grote aantallen geallieerde reserves en voorraden weg van het Nederlandse front. Troepen die bestemd waren voor de bevrijding van het nog bezette westen van Nederland, werden omgeleid naar de Ardennen om de doorbraak te stoppen. Dit was een van de factoren die de bevrijding van Noord- en West-Nederland vertraagde en bijdroeg aan het voortduren van de Hongerwinter.
Toen de aanval uiteindelijk werd afgeslagen, mede dankzij opklarend weer dat geallieerde luchtsteun mogelijk maakte, was de Duitse slagkracht aan het westfront definitief gebroken. De Battle of the Bulge kostte Duitsland reserves aan mensen en materieel die niet meer konden worden aangevuld. De weg naar de Rijn en uiteindelijk naar de bevrijding van heel Nederland lag open.