Een brandstofdepot was tijdens de Tweede Wereldoorlog een van de meest strategisch waardevolle en tegelijk meest kwetsbare installaties in de militaire logistieke keten. Zonder brandstof stonden tanks stil, vlogen vliegtuigen niet en reden vrachtauto’s niet. De controle over brandstofdepots en de bescherming ervan tegen vijandelijke aanvallen was daarmee een kwestie van leven en dood voor de operationele capaciteit van een leger.
Geallieerde brandstofdepots in bezet en bevrijd Nederland waren strategisch verspreid over het landschap om te voorkomen dat รฉรฉn aanval de volledige brandstofvoorraad kon vernietigen. Boerderijen, schuren en industriรซle gebouwen werden gevorderd en omgebouwd tot tijdelijke opslaglocaties waar jerrycans, vaten en tankwagens werden gestationeerd. De verspreiding van die locaties over een breed gebied maakte het voor de Duitsers moeilijker om met luchtaanvallen of artillerievuur de volledige brandstofketen uit te schakelen, maar maakte ook de bewaking en het beheer van de depots complexer.
De aanvoer van brandstof naar die depots was een logistieke uitdaging op zichzelf. Via de beroemde Red Ball Express werden tonnen brandstof in jerrycans en vaten aangevoerd over gereserveerde routes vanuit depots ver achter het front. Tankauto’s reden dag en nacht om de vooruitgeschoven depots gevuld te houden, en bij elke stilstand van de opmars werden de resterende voorraden zorgvuldig gerantsoeneerd om te voorkomen dat voertuigen droog kwamen te staan op het meest kritieke moment.
Voor de Wehrmacht was het vernietigen van geallieerde brandstofdepots een prioritair doel. Luchtaanvallen op brandstofopslag konden hele offensieven vertragen of zelfs stoppen, en de catastrofale brandstoftekorten die de geallieerde opmars in september 1944 vertraagden waren mede het gevolg van bevoorradingslijnen die te ver waren uitgerekt om depots snel genoeg bij te vullen. Die vertragingen hadden directe gevolgen voor de bevrijding van Nederland: het tempo van de opmars hing af van brandstofbeschikbaarheid op het juiste moment op de juiste plaats.
Na de bevrijding werden de militaire brandstofdepots in Nederland geleidelijk overgedragen aan civiele autoriteiten of opgeruimd door de terugtrekkende geallieerde eenheden. De brandstofinfrastructuur die tijdens de oorlog was opgebouwd diende als basis voor het herstel van de civiele energievoorziening in een land dat na jaren van bezetting en oorlog zijn economie opnieuw moest opbouwen.