De Heinkel He 162 was een Duitse straaljager die in de laatste maanden van de Tweede Wereldoorlog werd ontwikkeld. Het toestel hoorde bij het Volksjäger-programma, dat een goedkope jager moest opleveren om geallieerde bommenwerpers te bestrijden. De ontwerpers gebruikten deels hout omdat metaal schaars was. De straalmotor werd boven op de romp geplaatst, wat het vliegtuig een opvallend uiterlijk gaf.
De He 162 kwam te laat om de oorlog te veranderen. De productie verliep onder grote druk en de beschikbare toestellen werden pas in 1945 aan Duitse eenheden geleverd. Het vliegtuig was snel, maar kende technische problemen en was moeilijk te vliegen. De bijnaam Spatz betekent “mus”; het toestel wordt soms ook Volksjäger genoemd. “Salamander” was de naam van het productieprogramma en wordt soms onterecht als officiële bijnaam van het vliegtuig gebruikt.
De He 162 staat voor de haastige ontwikkeling van nieuwe wapens toen Duitsland al militair aan het verliezen was. De productie vergde materialen, fabrieken en arbeid, terwijl geallieerde bombardementen en tekorten de industrie ontwrichtten. Het toestel laat zien hoe propaganda over een “volksjager” botste met de werkelijkheid van beperkte opleiding, onervaren bemanningen en onvoldoende tijd. Museale exemplaren helpen de technische kenmerken te bestuderen zonder de omstandigheden van de late oorlog uit het oog te verliezen.