Oorlogsfotografie legt militaire operaties, bezette steden en het leven van burgers tijdens oorlog vast. Fotoโs kunnen informatie geven over uniformen, verwoesting, transport, schaarste en de manier waarop mensen zich aan oorlogsomstandigheden aanpasten. Tijdens de Tweede Wereldoorlog maakten militairen, persfotografen, propagandadiensten en burgers beelden, elk met een eigen doel en toegang tot gebeurtenissen.
Niet iedere foto is een neutrale registratie. De bezetter controleerde pers en beeldmateriaal en gebruikte foto’s voor propaganda. Geallieerde en Duitse fotografen werkten vaak binnen militaire censuur. Een foto kan bovendien zijn geรซnsceneerd, verkeerd gedateerd of later van een onjuist bijschrift voorzien. Daarom onderzoeken historici wie het beeld maakte, waar en wanneer, voor welk publiek en hoe het in omloop kwam.
Fotoโs zijn ook persoonlijke bronnen. Ze tonen niet alleen gevechten, maar huizen, wachtrijen, deportaties, onderduiklocaties en de terugkeer van militairen. De camera kan een moment bewaren dat in geschreven documenten ontbreekt, maar laat vaak buiten beeld wat eraan voorafging of erna gebeurde. Door foto’s te combineren met dagboeken, archieven en getuigenissen wordt oorlogsfotografie een krachtige ingang tot de geschiedenis รฉn een uitnodiging om kritisch te kijken naar de beelden die onze herinnering vormgeven.
Roofkunst Tweede Wereldoorlog