De Slag om Boedapest was een langdurige strijd om de Hongaarse hoofdstad aan het einde van 1944 en het begin van 1945. Sovjet- en Roemeense troepen omsingelden de stad in december 1944. Duitse en Hongaarse eenheden verdedigden Boedapest en probeerden de omsingeling te doorbreken. Duitse ontzettingspogingen bereikten de stad niet, terwijl de gevechten zich door de straten en woonwijken verplaatsten.

De strijd bracht grote verwoesting. Bruggen over de Donau werden opgeblazen, gebouwen raakten zwaar beschadigd en de bevolking kwam zonder voldoende voedsel, water en medische zorg te zitten. Burgers schuilden in kelders terwijl artillerie en gevechten de stad troffen. Ook de Joodse bevolking van Boedapest bleef tijdens de belegering blootstaan aan vervolging en geweld door Hongaarse fascistische milities en Duitse autoriteiten.

Op 13 februari 1945 capituleerde het resterende Duitse verzet in de stad. Een deel van de Duitse en Hongaarse verdedigers had geprobeerd uit de omsingeling te breken; velen werden gedood of gevangengenomen. De slag was een van de zwaarste stedelijke gevechten in Europa en liet zien hoe een militaire omsingeling het dagelijks leven van burgers kon ontwrichten. De ligging van de Donau en de vernietiging van bruggen speelden een grote rol in de beweging van troepen en bevoorrading.