De Slag om de Grebbeberg was een van de zwaarste gevechten tijdens de Duitse inval in Nederland in mei 1940. Duitse troepen vielen op 10 mei Nederland binnen. Bij de Grebbeberg, bij Rhenen, lag een belangrijk deel van de Grebbelinie, de Nederlandse verdedigingslinie die de toegang tot het westen moest beschermen. De hevigste gevechten rond de berg vonden plaats van 11 tot en met 13 mei.
Nederlandse militairen probeerden de Duitse opmars tegen te houden met loopgraven, kazematten en artillerie. Duitse infanterie wist op verschillende plaatsen door de verdediging te breken. De gevechten werden bemoeilijkt door beschietingen, beperkte verbindingen en verwarring over de situatie aan het front. Nederlandse eenheden vochten onder zware druk, terwijl Duitse troepen gebruikmaakten van artillerie en luchtsteun. Uiteindelijk kregen de Duitsers de overhand en moesten Nederlandse troepen zich terugtrekken.
De strijd kostte honderden Nederlandse en Duitse militairen het leven. Ook bewoners van de omgeving werden geraakt door de gevechten en moesten hun huizen verlaten. Dorp en landschap liepen schade op. De nederlaag bij de Grebbeberg droeg bij aan de bredere militaire crisis van de Nederlandse verdediging. Na het bombardement op Rotterdam en de dreiging van verdere verwoesting capituleerde Nederland op 15 mei 1940.
De Grebbeberg werd na de oorlog een belangrijke plaats van herinnering. Monumenten en graven maken zichtbaar dat de Duitse bezetting niet zonder gevechten begon. De slag laat zien hoe infrastructuur, verdedigingswerken en militaire communicatie de gebeurtenissen in de meidagen beรฏnvloedden. Voor burgers betekende de inval plotselinge evacuatie, verlies en onzekerheid, nog voordat de bezettingsjaren begonnen.
Operatie Crossbow