Operatie Gomorra was de codenaam voor een reeks geallieerde bombardementen op Hamburg in juli en augustus 1943. Britse RAF-bommenwerpers vielen de stad vooral ’s nachts aan; Amerikaanse vliegtuigen voerden dagaanvallen uit. De havenstad was een belangrijk centrum voor scheepsbouw, industrie en transport. De geallieerden wilden de Duitse oorlogsproductie en infrastructuur treffen.

In de nacht van 27 op 28 juli ontstond na een zware aanval een vuurstorm. Door de hitte en de branden werden luchtstromen naar het vuur getrokken, waardoor vuur zich snel verspreidde en mensen in woonwijken in levensgevaar kwamen. Grote delen van Hamburg werden verwoest. Tienduizenden burgers kwamen om; vaak wordt een schatting van ongeveer 37.000 doden genoemd. Honderdduizenden inwoners verloren hun woning en moesten de stad verlaten.

De aanvallen maakten deel uit van de geallieerde luchtoorlog tegen Duitsland, waarin militaire doelen en woongebieden vaak dicht bij elkaar lagen. Operatie Gomorra roept daardoor vragen op over de gevolgen van strategische bombardementen voor burgers. De verwoesting van Hamburg was geen abstract militair resultaat: mensen stierven door brand, instortende gebouwen en verstikking, terwijl de stad langdurig nodig had om te herstellen.