Erwin Rommel (1891โ1944) was een Duitse beroepsmilitair en veldmaarschalk tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij diende al in de Eerste Wereldoorlog en kreeg later bekendheid als commandant van de Duitse 7e Pantserdivisie tijdens de campagne in Frankrijk in 1940. In 1941 stuurde Hitler hem naar Noord-Afrika om de Italiaanse bondgenoot te ondersteunen. Daar voerde Rommel het bevel over het Deutsches Afrikakorps en later grotere Duitse en Italiaanse eenheden.
Rommel kreeg de bijnaam โDe Woestijnvosโ door zijn snelle en verrassende manoeuvres. Zijn troepen boekten successen in Libiรซ en rukten op richting Egypte, maar de campagne hing sterk af van bevoorrading over de Middellandse Zee. Brandstof, munitie, voedsel en reserveonderdelen moesten lange afstanden afleggen en konden door geallieerde aanvallen worden onderschept. De Britse en geallieerde verdediging hield Tobroek vast en versloeg het Duitse leger bij El Alamein in 1942. Daarna trokken de asmogendheden zich terug uit Noord-Afrika.
In 1944 kreeg Rommel de leiding over Duitse verdediging in Noord-Frankrijk. Hij was betrokken bij de voorbereiding op een geallieerde invasie, maar kon de landing in Normandiรซ niet voorkomen. Rommel was geen centrale architect van de Holocaust, maar diende als hoge commandant in het Duitse leger en vocht voor een regime dat een agressieve oorlog voerde. Zijn militaire reputatie is daarom geen losstaand verhaal van de politieke doelen en misdaden van nazi-Duitsland.
Na de aanslag op Hitler van 20 juli 1944 verdacht het regime Rommel van contacten met samenzweerders. Hij kreeg de keuze tussen een openbaar proces en gedwongen zelfmoord. Op 14 oktober 1944 nam hij cyanide in; het regime presenteerde zijn dood als een natuurlijke afloop. Zijn loopbaan laat ook zien hoe militaire operaties afhankelijk waren van transport en bevoorrading, zeker in de woestijn.
Simo Hรคyhรค