De Heinkel He 111 was een Duits tweemotorig vliegtuig dat tijdens de Tweede Wereldoorlog vooral als middelzware bommenwerper werd gebruikt. Het ontwerp ontstond in de jaren dertig en het toestel kwam in de eerste oorlogsjaren veel voor bij de Luftwaffe. De He 111 werd ingezet tijdens de Duitse aanvallen op Polen, Noorwegen, West-Europa en Groot-Brittanniรซ. Sommige uitvoeringen werden later ook aangepast voor vervoer, verkenning of aanvallen op schepen.
Tijdens de Battle of Britain vlogen He 111โs missies tegen vliegvelden, havens en steden. Het toestel kon een aanzienlijke bommenlast vervoeren, maar bleek kwetsbaar voor Britse jachtvliegtuigen. De bemanning moest navigeren, doelen zoeken en terugkeren naar bases die zelf onder druk stonden. De aanvallen op Britse steden maakten deel uit van de Blitz en brachten burgers bloot aan bombardementen, branden en verwoeste woningen.
De inzet van een bommenwerper vereiste veel meer dan alleen het vliegtuig. De Luftwaffe had bemanningen nodig, vliegvelden, brandstof, onderhoudsploegen, radioapparatuur en een betrouwbare aanvoer van reserveonderdelen. Naarmate de oorlog voortduurde en de geallieerde luchtoorlog sterker werd, nam de druk op Duitse productie en vliegvelden toe. De He 111 bleef nog lang in gebruik, maar was niet langer geschikt om zonder zware verliezen overdag tegen goed verdedigde doelen te vliegen.
De Heinkel He 111 is daarmee verbonden aan zowel de ontwikkeling van de Duitse luchtmacht als de ervaring van burgers onder bombardementen. Het toestel toont hoe vliegtuigen mobiliteit en bereik aan oorlogsvoering toevoegden, maar ook hoe bemanningen afhankelijk waren van techniek en logistiek. De gevolgen van luchtaanvallen reikten tot ver buiten militaire bases en troffen steden, infrastructuur en het dagelijkse leven.