De Messerschmitt Me 163 Komet was een Duits raketaangedreven onderscheppingsvliegtuig. De Luftwaffe zette het toestel in vanaf 1944 om geallieerde bommenwerpers aan te vallen. De Komet kon zeer snel stijgen en een korte aanval uitvoeren, maar had weinig brandstof en een zeer beperkte vliegtijd. Na het opraken van de raketbrandstof moest de piloot meestal als zweefvliegtuig naar een landingsplaats terugkeren.
De techniek bracht grote risicoโs met zich mee. De brandstoffen waren zeer gevaarlijk en konden bij lekkage of contact ernstig letsel veroorzaken. Het toestel had bovendien een korte operationele straal en kon maar kort boven een gebied blijven. Daardoor was het lastig om bommenwerpers te onderscheppen en daarna veilig te landen. De Me 163 werd in beperkte aantallen gebruikt en veranderde het verloop van de luchtoorlog niet.
De Komet laat zien hoe het nazi-regime in de laatste oorlogsjaren experimentele wapens ontwikkelde om de geallieerde luchtoverheersing te doorbreken. De raketaandrijving was technisch vernieuwend, maar productieproblemen, brandstoftekorten en de naderende nederlaag beperkten het nut. Een vliegtuig als de Me 163 maakt zichtbaar dat technologische vooruitgang niet automatisch militair succes oplevert en dat piloten en grondpersoneel de risicoโs van onvolwassen wapensystemen moesten dragen.
Grumman F6F Hellcat